درباره برنامه شیوه شبکه ۴

اخیراً شبکه 4 سیما برنامه ای با عنوان شیوه پخش می کند که در آن مهمانانی بسیار رادیکال و جنجالی و بعضاً مخالف آورده شده و از آنها در مورد روش هایی برای کاهش درگیری های موجود در میان ایده اولوژی حکومتی و زندگی روزمره مردم و کاهش شکاف های فرهنگی بین طیف جامعه متوسط و جامعه تندرو سوال می شود. معمولاً یک نفر از طیف اصولگرا و یک نفر از طیف اصلاح طلب آورده شده و از ایشان در مورد روش کاربردی کاهش تنش در جامعه ایرانی راه حل هایی خواسته می شود. در این میان نقش جامعه شناسان، فیلسوفان و مشاوران حکومتی قدیم و جدید بسیار مشخص است. دکتر بیژن عبدالکریمی، دکتر ابراهیم فیاض، دکتر تقی آزاد ارمکی، دکتر علی مطهری و … از جمله کارشناسانی هستند که در این برنامه دعوت شده اند. این برنامه به جرعت یکی از معدود برنامه های کاربردی سیماست.

اما مهم ترین نکاتی که تاکنون مهمانان برنامه به آن اشاره کرده اند شامل موارد زیر می شوند:

1) حکومت ایران نقش احزاب و سندیکاهای مردمی را جدی نگرفته و بنابراین در هنگام شورش و اغتشاش تنها با زبان سرکوب تک تک افراد می تواند این اعتراضات را خاموش کند و کسی زبان گویای مردم در این اعتراضات نیست که بتوان با او مذاکره کرد.

2) طبقه متوسط جامعه که بیشتر هم نوگراست، زبان مشترکی با ایده اولوژی حکومتی ندارد. مخصوصاً طیف جوان کشور نیازمند داشتن رهبران فکری و افرادی هستند که بتوانند هم در زمینه دینی و هم در زمینه علمی و مدرنیته صاحب نظر بوده و با آنها در مورد معانی و اهداف انقلاب صحبت کنند. فقدان وجود چنین شخصیت های نیمه روشنفکر و راهبر جامعه و فرار اکثریت آنها از ایران باعث نشنیده شدن صدای جوانان این کشور توسط حکومت شده است.

3) عدالت از مهم ترین اصول کاهش تنش در جامعه ایران بیان شده است. اختلاف طبقاتی و داشتن ثروت های بادآورده بسیار رویایی برای وابستگان حکومتی و آقازادگان و زندگی مرفه آنها دلیل اصلی نارضایتی مردم ذکر شده است.

4) ایده اولوژی صلب حکومتی نیز متاسفانه در مواردی به قوانینی غیر قابل تغییر منجر شده و کسانی که عاملان این قوانین هستند نیز توانایی نرمش در اجرا را ندارند و نتیجتاً کار به اغتشاش و شورش می کشد.

5) ناکارآمدی احساس شده از طرف مردم که به دولت نسبت داده می شود ولی دلیل اصلی آن وجود تحریم هاست، باعث شد است که ایده اولوژی حکومتی نیز زیر سوال برود.

در نهایت باید گفت که حضور مردم در خیابان ها در یک کشور و اعتراضات مردمی نشان دهنده پویایی آن جامعه و درخواست های نهفته در مسیر پیشرفت و تعالی است و خود نفس اعتراض را باید به فال نیک گرفت ولی هر گونه شورش که به جهت سرکوب اعتراض صورت می گیرد از هر طرف ناپسند است. یادمان نرود که دشمنان قسم خورده و کشورهای غربی همیشه در پی استفاده از منابع خدادادی این کشور بوده و به دنبال راهی برای ایجاد خلل در اقتدار حکومتی در ایران هستند. نرمش از طرف دولت و همراهی از طرف ملت، دو بال کارآمدی و اتحاد در این کشور خواهند بود انشالله.

برچسب ها:
مطالب زیر را حتما بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید