آیا دنیا یک شبیه سازی یا سیمولیشن است؟

آیا ما در یک دنیای شبیه سازی شده زندگی می کنیم؟

این یکی از مهم ترین سوالاتی است که هر انسان هوشمندی باید از خود بپرسد. خدا در قرآن می­فرماید ما دنیا را برای بازی و بازیچه و سرگرمی نیافریدیم.

پس اگر دنیا بازی نیست چیست؟ یک شبیه سازی است.

این شبیه سازی به منظور آزمایش اعمال ما انجام گرفته است. اما در این باره توجه به موارد زیر ضروری است:

1) فرض کنیم که خدا ما را در یک شبیه سازی قرار داده است که همه به جز خودمان، افرادی دارای هوش مصنوعی و خودآگاه هستند. یعنی ظلم به آنها، هیچ تاثیر و معنایی نداشته باشد. چون فقط ما واقعی هستیم و بقیه مصنوعی هستند. کلاً اگر کارهایی که ما انجام می­دهیم تاثیری در زندگی بقیه نداشته باشد، آیا اصلاً خوبی و بدی معنی پیدا می­کند؟ اگر خداوند ما را تنها می­ آفرید آیا اصلاً خوبی و بدی معنا داشت؟

2) فرض کنیم، موجوداتی که ما در بازی­ها و شبیه سازی­های کامپیوتری طراحی کرده ­ایم آنقدر باهوش شوند که دارای خودآگاهی شوند. یعنی قدرت پردازش داده هوش مصنوعی آنها را آنقدر بالا ببریم که این موجودات هوشمند، خود آگاه شوند و از خود و دنیای خود سوال کنند. آیا این موجودات به دنبال ورود به دنیای ما نخواهند بود تا ما را پیدا کنند و به سطح دیگری از زندگی برسند؟

آیا خود ما هم نباید به دنبال خروج از این شبیه سازی و به دنبال سطح دیگری از زندگی باشیم؟

3) اگر موجودات در بازی­ها یا شبیه سازی­های کامپیوتری بخواهند که به دنیای ما وارد شوند باید در دنیای واقعی برای خود بدن­ هایی دست و پا کنند مانند اولترون در فیلم انتقام گیران. ما نیز اگر بخواهیم به دنیای بالاتر از خود برویم باید بدن­هایی در آن دنیا برای خود دست و پا کنیم.

آفریدگار ما این بدن و هوش را به ما داده است. ما شاید بتوانیم راه فرار از این شبیه سازی را پیدا کنیم. البته مرگ هم همین است و با مرگ ما از این بدن، به بدن دیگر یا حالت دیگری از زندگی انتقال پیدا می کنیم.

نظر شما چیست؟ آیا دنیا یک شبیه سازی یا سیمولیشن است؟

 

مطالب زیر را حتما بخوانید

دیدگاهتان را بنویسید